Zondag, na het eten, heb ik mijn moeder in Indiana gebeld. Zij had de vraag dit keer. Ze had gezien dat de NBA een bal met een chip wil om uitballen te beoordelen.
Ik legde uit wat ik op Basket USA had gelezen. Een Bluetooth-chip, gemaakt met Wilson, die de rotatie en de baan van de bal analyseert. Als een speler de bal raakt voor hij uitgaat, al is het maar even, verandert de rotatie een heel klein beetje, en de chip ziet dat. Adam Silver zei tegen CNBC dat ze er vanaf 2027 mee kunnen beginnen. Niets is beslist.
Ze vroeg hoeveel het weegt. Ongeveer een gram, volgens Adam Silver. Ze hebben getest in de G League, in de Summer League en in de voorbereiding, en hij zei dat niemand het verschil had kunnen merken.
Let me tell you, in 2000, in de zaal met de badmintonlijnen, hadden we geen chip. Een bal ging uit, de enige scheidsrechter keek naar de twee spelers, en wie niets zei, had de bal geraakt. Dat werkte bijna altijd. Mijn U10 van de zondagochtend weten het al: ze maken ruzie, en ik kijk wie zijn ogen neerslaat.
Ik zei tegen mijn moeder dat er ooit een versie voor iedereen komt, om de mechaniek van je worp te analyseren. Niet voor over een paar jaar.
Ze dacht even na. Toen vroeg ze of de chip ook zou zeggen wie geen box-out heeft gedaan.
Ik zei nee, dat hij alleen naar de bal kijkt.
Ze zei: dan kijkt hij naar hetzelfde als iedereen.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Basket USA.
