Wizards 111, Knicks 109. Voorseizoen. AJ Dybantsa, nummer 1 van de draft, 23 minuten, 11 punten, 5 op 11 uit het veld, 0 op 3 van achter de driepuntslijn. En vier steals.
Ik las het in BasketNews, met de farde open op de keukentafel. Hij zei dat hij altijd had geweten dat hij defensief potentieel had. Dat hij gewoon een beetje lui was geweest op de universiteit. Dat je op het hoogste niveau net zo goed met emotie kunt spelen, met hart, en in defensie.
Ik heb geen mening over de persoon. Ik heb een blad. Op mijn blad staat geen kolom voor potentieel. Er is een kolom voor wat er gebeurd is. Bij BYU: 25,5 punten, 6,8 rebounds en 3,7 assists per match. Als grote verdediger stond hij daar niet bekend. Dat is een reputatie, geen kolom.
Bij ons, op zaterdag om half negen, noteer ik niet wie zin had om te verdedigen. Ik noteer wie de bal pakte. De klok discussieert niet. Ik ook niet.
Verdedigen verklaar je niet aan de tafel. Dat stel je vast. Vier keer, die avond.
Vier steals, Martine. Ik had elke keer de jingle gelanceerd.
Er was geen jingle. Er was het blad. Steals: vier. Luiheid: geen kolom. Het staat erop.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BasketNews.
