Jaylen Brown scoorde zondag in Chicago 29 punten. 127-121 voor Philadelphia. Het staat erop.
Daarna sprak hij met de journalisten. Men vroeg hem wat er tussen Jayson Tatum en hem speelde voor dinsdag. Hij antwoordde, volgens BasketNews: „Er is niets te zeggen. Hij staat aan zijn kant. Ik sta aan mijn kant. We spelen basketbal. We proberen allebei te winnen.” En dan: „Niets te zeggen. Breng de bal maar in het spel.”
Ik heb het twee keer gelezen, mijn map open op de keukentafel. Bij ons heeft voor een wedstrijd iedereen iets te zeggen. De bezoekende coach, over het uur. De ouder aan de shotclock, over de batterij van het kastje. Ik, over de balpen waar het rood uit is. Hij, niets. Ik vind dat rustgevend.
Hij verliet de Celtics afgelopen zomer in een ruil die de pers als zeer controversieel omschreef. Dinsdag ontvangt Philadelphia Boston. Eerste keer oog in oog. De journalisten zullen een zinnetje willen. Mijn blad heeft zes kolommen, en geen enkele heet zinnetje.
Hij staat aan zijn kant, de ander aan de zijne. Dat kan ik noteren. Een ploeg links, een ploeg rechts, beide aanvoerders tekenen, en daarna komt niemand er nog op terug.
De rest is gepraat, en hij wil er niet van. Ik respecteer dat.
Dinsdag kijk ik naar het wedstrijdblad. Geplande lijn: Philadelphia tegen Boston, niets te zeggen, bal in het midden.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BasketNews.






