Een vertrek is een moment. Een aankomst is een moment. Dus las ik BasketNews met de koptelefoon op en de jingle klaar. Volgens hen zou Domantas Sabonis de Sacramento Kings willen verlaten. Tim MacMahon van ESPN zei het zonder omwegen: “Eerlijk gezegd wil Sabonis daar weg, en als ze hem kunnen ruilen, doen ze het. Hij is dus niet tevreden. Het is een slechte situatie.”
Iedereen is het eens om uit elkaar te gaan. Mooi. Ik bereid de aankondiging voor. Het donker, de twee projectoren van de fancy-fair, de stilte van twee seconden, en dan…
En dan niets. Brian Windhorst voegt toe dat Sacramento bereid zou zijn hem te ruilen, maar dat de Kings geen ruil zouden moeten afsluiten alleen om er een einde aan te maken. Elke ruil moet “zinvol” zijn. Stel je dat voor aan de micro: “Dames en heren, mesdames et messieurs, een warm onthaal voor… een zinvolle ruil.” Niemand staat recht. Zinvol, dat is geen moment.
Er was deze zomer zelfs een poging, volgens de informatie: een sign-and-trade met Detroit voor Jalen Duren. MacMahon opnieuw: “Wat de Kings zouden willen, is een sign-and-trade voor Jalen Duren, waarbij ze Sabonis naar Detroit sturen. Maar dat gaat niet gebeuren.” Detroit had er geen enkel belang bij. Ik had de jingle voor niets geknipt.
Wat me pijn doet, is dat die jongen een echt presentatiedossier heeft. In februari 2022 uit Indiana gekomen, in de ruil voor Tyrese Haliburton. En in 2023 helpt hij Sacramento zestien jaar zonder playoffs af te sluiten. Zestien jaar! Dat was een binnenkomst in het donker. Dit seizoen: 16,0 punten, 15,8 rebounds, 7,3 assists. Hij vult alle kolommen van mijn presentatiefiche.
Een gerucht komt niet op het blad. Een handtekening wel.
Dus ik hou de fiche in mijn binnenzak. De jingle ook. De rijkste competitie ter wereld heeft alles voor een aankondiging, behalve de aankondiging. Ik wacht, bij de micro die uitstaat. Ik zeg het maar.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BasketNews.
