De Bulls hebben vrijdag verloren in Boston, in de TD Garden. Tweede nederlaag met meer dan 35 punten verschil op korte tijd, na Toronto. De Celtics liepen na één kwart al weg. Tot 32 punten voorsprong in het tweede. Payton Pritchard, Jayson Tatum en Paul George maakten samen 74 punten. Ik noteer.
Caleb Wilson maakte er 23. Rookie, twintig jaar, geboren in Atlanta. Na de wedstrijd zei hij, tegen Basket USA: „Het is mijn rol om een leider te zijn in dit team, en alles moet bij mij beginnen. Ik weet dat ik een deel van de verantwoordelijkheid draag voor onze slechte start van de wedstrijd, of ik nu de jongste speler van het team ben of niet. Ik neem die verantwoordelijkheid op me, en het zal niet meer gebeuren.”
Bij ons heeft een slechte start een minuut. Ze staat op het blad, onderaan links, met de stand op het einde van het eerste kwart. Niemand komt ze aan de tafel opeisen. Gewoonlijk komt men me vragen ze te verbeteren. Hij neemt ze op zich. Het is de eerste keer dat ik iemand een lijn van het blad zie opeisen in plaats van betwisten.
Hij voegde eraan toe dat hij het eens is met Buddy Hield: er is „een minimum aan trots en passie” nodig. Daar heb ik geen kolom voor. Ik heb zes kolommen, en geen enkele heet trots. De passie zie je aan de shotclock, wanneer de ouder die hem bedient vergeet hem op nul te zetten omdat hij naar het spel kijkt.
Een jongen die zegt „het begint bij mij”, bij ons krijgt die meteen de sleutel van de gemeentelijke sporthal, hé.
Ik ben hier niet om beloftes te beoordelen. Het blad belooft niets. Het wacht op het volgende eerste kwart en schrijft het op zoals het komt.
Wilson, 23 punten, verantwoordelijkheid genomen. Het staat erop.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Basket USA.
