Ik belde mijn moeder zondagavond, na het eten, in Indiana. Ik zei haar: de Knicks hebben net een man aangeworven wiens hele job het is om naar een scherm te kijken en één woord te zeggen, challenge of laat lopen. Ze vroeg of de coach dat niet zelf kon zien. Ik zei dat hij het wel ziet, maar dat hij daar tijdens een wedstrijd geen tijd voor heeft. Een functie, een titel, een tablet.
Daar noemen ze dat een assistant coach/special situations. Hier, in 2000, in Charleroi, noemden we dat de kerel die vanaf de bank riep “hij liep, zeg iets!”, en de coach beslist dan zelf, zonder scherm. Let me tell you, ik heb beide versies van hetzelfde meegemaakt: iemand die in twee seconden beslist of er een challenge moet komen of niet.
Mijn moeder vroeg hoeveel je betaalt voor een man die één woord zegt. Ik zei dat ik het niet wist, maar dat dat niet de echte vraag was. De echte vraag is dat er iemand is wiens job het is om in twee seconden te beslissen, challenge of laat lopen. In 2000, in Charleroi, was die iemand ik, vanaf de bank, zonder iPad, zonder titel. De coach geloofde me op mijn woord. Ze zei: zie je wel, je had een titel moeten vragen.
Ed Flynn heeft wel een echt videoparcours. Williams College, dan graduate assistant in Miami, dan Charlotte als video-stagiair, dan New Orleans sinds 2023, waar hij head video coordinator werd. Zijn hele weg past in één vraag: is er iets te zeggen, ja of nee, binnen die twee seconden.
De staf van de Knicks verandert nauwelijks: Chris Jent, Rick Brunson, Brendan O’Connor en Darren Erman komen allemaal terug. Eén vakje verschuift, en het is dat vakje. Mijn moeder zei daarna niets meer. Ze had al gelijk voor ik ophing.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BasketNews.
