De Pacers verloren met 125-122 in Dallas. Op 3,7 seconden van het einde gooide Andrew Nembhard een lange pass naar Pascal Siakam, Caleb Martin sneed de passlijn af en raakte de bal, beide spelers vielen, er werd geen fout gefloten en Walter Clayton Jr. pikte de bal op toen de tijd om was. Cooper Flagg had 43 punten gescoord, Kyrie Irving 35, Siakam 29 met 9 rebounds en 8 assists.
Rick Carlisle was niet tevreden. Hij zei, volgens BasketNews, dat zijn ploeg „zich het hart uit het lijf heeft gevochten” en dat ze „een kans verdienden om de wedstrijd te winnen”. Dat zeg ik elke zaterdag tegen mijn U10, en ik meen het.
Maar wat me tegenhield, is het vervolg. Hij is na de buzzer naar de scheidsrechters gestapt en wilde niet zeggen wat ze hem antwoordden. Dat houdt hij voor zich. Een uitleg van een scheidsrechter, geheim gehouden. Bij ons bestaat dat niet.
Bij ons legt de scheidsrechter, want we hebben er maar één, zijn beslissing uit aan de coach aan de tafel, de coach vertelt het aan de afgevaardigde, de afgevaardigde vertelt het in de kantine, en tegen dat ik wisselgeld heb teruggegeven op een jeton, zijn er drie versies. De vierde komt de dag erna in de WhatsApp van de club, met de foto van het blad. Een uitleg van een scheidsrechter doet bij ons meer rondjes dan de minibus.
Ik zeg niet dat meneer Carlisle ongelijk heeft. Ik ben voorzitster, hé, ik weet wat een goed bewaard geheim waard is. Ik heb er nog nooit een gehad dat de deur van de kantine uit geraakte.
Mijn moeder is in Indiana. Zij houdt het niet voor zich, zij.
Het is fris in de gemeentelijke sporthal sinds maandag, de verwarming heeft weer haar luimen. Ik moet nog de stoelen van de tribune opplooien en de sleutel terugbrengen voor middernacht.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BasketNews.






