De tiende signature shoe van James Harden bij adidas heeft een „Snakeskin”-kleurstelling. Zwart en grijs, slangenleermotief, een paar roze accenten voor de drie strepen aan de hiel. Release op 16 oktober in de Verenigde Staten. Ik las het op Basket USA, dat Harden voorstelt als de nieuwe guard van de Cavs.
De Vol.9 had al zijn slangenleer, in fluogroen en zwart. Basket USA vindt de Vol.10 op een Vol.9 bis lijken: een nauwelijks aangepast design, meer steun. Ik noteer.
Aan de wedstrijdtafel zie je geen schoenen. De tafel zit, de voeten zijn onder het veld, het blad ligt op tafel. Wat bij mij aankomt, is het shirt, het nummer, de naam. De naam verbeter ik als hij fout geschreven is. Een schoen vraagt niemand mij op te schrijven.
Er is één uitzondering. De speler die tijdens een fase zijn schoen verliest. De bal blijft in het spel. Hij komt terug in zijn sokken, ik zeg niets, de scheidsrechter fluit of fluit niet, en ik kijk naar de klok. Een schoen heeft geen kolom. Niet de Vol.9, niet de Vol.10, en ook die van onze vleugelspeler niet, die tien jaar is en een reserveveter heeft.
In 2000 had ik één paar. Eén enkel. Daar heb ik dat seizoen en het volgende mee gedaan.
Tien modellen onder dezelfde naam, dat doet me aan iets denken. Bij ons verandert het blad ook elk seizoen en blijft het hetzelfde: zes kolommen, een lijn meer onderaan, een logo dat verschuift. De federatie noemt dat een nieuwe versie. Ik vul het op dezelfde manier in.
Volgens Basket USA kan ze snel in Europa aankomen. Komt ze langs onze sporthal, dan noteer ik het nummer. Schoenen: nul. Het staat erop.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Basket USA.
