Donderdag heeft Dallas Jorge Diaz Graham ontslagen. Vijf uur later tekende Dallas Guillermo Diaz Graham, zijn tweelingbroer. Eurohoops noemt dat een formele manoeuvre in de samenstelling van de ploeg. Ik noem dat een presentatie die al klaar was.
Want ik heb ze gedaan, in mijn hoofd, aan de micro van zaterdag. Het donker, of toch het halve donker: de conciërge doet maar drie van de zes neonlichten uit. De twee projectoren van de fancy-fair. [jingle] „Dames en heren, mesdames et messieurs, op de positie van power forward, nummer ongewijzigd, Diaz Graham…” En dan de stilte van twee seconden. Voor één keer dient ze ergens toe. Alle spanning van de avond zit erin. „…Guillermo!”
Maak lawaai. De jingle is dezelfde. De familienaam is dezelfde. Ik heb alleen het bestand vóór de voornaam bijgeknipt.
Woensdag tegen New Orleans speelde Jorge twaalf minuten, met vijf punten en drie rebounds. Ik had hem op dezelfde manier voorgesteld, met dezelfde pauze en dezelfde muziek. Ik stel iedereen voor.
En ze zijn het gewend, samen op het podium: drie jaar in Pittsburgh, de Summer League samen in Dallas, eerste en derde keuze van de Texas Legends in de internationale draft. Als ze bij de Legends samenspelen zoals gepland, moet de speaker daar beide voornamen op dezelfde avond zeggen. Ik laat hem mijn stilte van twee seconden. Hij zal er twee nodig hebben.
Eurohoops zegt dat Guillermo binnenkort ook vrijgegeven zou worden. Vrijdag komt Atlanta om de voorbereiding af te sluiten. De geluidsinstallatie bij ons zou er zeker een mening over hebben. Ik hou het bestand open. Ik zeg het maar.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Eurohoops.
