Zondag, na het eten, heb ik mijn moeder gebeld in Indiana. Ze had de naam Yaxel Lendeborg zien passeren, de rookie van Golden State, elfde keuze van de Draft. Ze wilde weten waarom een jongen van vierentwintig vertelde dat hij schrik had gehad.
Ik heb haar voorgelezen wat hij aan BasketNews zei. Hij zat op zijn telefoon, assistent-coach Frank Vogel kwam hem zeggen dat hij vanavond op Luka verdedigde. Hij probeerde er cool uit te zien, “maar ik was geschrokken, man. Dat is gek”. Toen ze aankwamen, zeiden ze dat Doncic niet speelde, hij nam een rustavond. “Het veranderde helemaal wat ik in mijn hoofd had gepland.”
Let me tell you: ik ken dat. In 2000, mijn eerste wedstrijd in Charleroi, zei de coach me in de kleedkamer op wie ik verdedigde. Een vleugelspeler over wie iedereen praatte in de sporthal met de badmintonlijnen. Ik speelde de rustige Amerikaan, die aan de universiteit had gespeeld. Dat was ik niet. Ik heb het vijfentwintig jaar aan niemand verteld. Mijn vrouw hoorde het aan de telefoon, tegelijk met mijn moeder.
Hij heeft het aan BasketNews verteld, zonder vijfentwintig jaar te wachten. En hij heeft toch gespeeld: zeventien punten, vijf rebounds, vier assists, zege met 101-89. Steve Kerr wil hem vanaf het begin van het seizoen laten starten. Op 21 oktober is het openingsmatch in de Crypto.com Arena, tegen dezelfde Lakers.
Mijn moeder dacht na. Ze vroeg of hij op de 21e al zou weten op wie hij verdedigt. Ik zei dat ik het niet wist. Dat ze het hem misschien opnieuw op zijn telefoon zeggen.
Ze zei: een jongen die toegeeft dat hij bang was, heeft naar de coach geluisterd. De anderen doen alsof en luisteren naar niets. Ze zei: zie je wel. Ik zag het. De fundamentals, dat is dat ook.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BasketNews.
