Baskonia heeft woensdag het einde van de samenwerking met Paolo Galbiati aangekondigd, die sinds augustus 2025 aan de slag was. Eén zege, vier nederlagen, laatste plaats in de EuroLeague. En de nieuwe coach is de oude. Velimir Perasovic. Voor de vierde keer.
Zo’n aankondiging zie ik voor me als een zaterdagavond om half negen. De neonlichten uit, enfin, de helft, de andere helft houdt de conciërge. De twee projectoren van de fancy-fair op de deur van de kleedkamer.
„Dames en heren, mesdames et messieurs. Hier speler van 1993 tot 1997. Coach van 2005 tot 2007, toen de club nog Tau Ceramica heette. Opnieuw in 2015-2016. Opnieuw in 2018-2019. Copa del Rey en Supercup in 2006. De afgelopen vijf jaar coach bij Unics Kazan. Maak lawaai voor…”
De stilte van twee seconden.
„… Velimiiir Perasovic!” [jingle]
En dan stel ik mezelf een speakersvraag. Een terugkeer, speel je dat met een nieuwe jingle of met de oude? Ik heb gezocht. De jingle die ik zelf in 2019 heb geknipt staat nog op de USB-stick, tussen de clubhymne en de muziek van de dinosaurus. Ik zou hem terughalen. Vier opkomsten, één muziekje: dat is een thuis.
Ik vergeet degene die vertrekt niet. Paolo Galbiati won vorig jaar met de club de Copa del Rey. Een vertrek zeg ik bij ons ook door de micro: „bedankt coach”, en we applaudisseren, zelfs als de geluidsinstallatie een mening heeft.
Vier opkomsten van dezelfde man. Ik noteer dat niemand zijn naam hoeft te spellen.
Baskonia heeft een communiqué uitgebracht. Ik zeg het maar. Ik had de opkomst gedaan.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BasketNews.
