De NBA heeft een fase uit Milwaukee-Chicago van 23 oktober herbekeken en Kasparas Jakucionis een boete gegeven voor een flop. Ze leverde er zelfs de video bij. Ik heb ze bekeken op mijn gsm, achter de toog van de kantine, tussen twee jetons door. Hij probeert Norman Powell uit te boxen na een gemiste worp van Tyler Herro, hij springt, hij valt op zijn rug. Vierde kwart, het moment waarop iedereen kijkt.
Wat mij doet dromen, is niet de boete. Het is dat daar iemand bestaat wiens werk erin bestaat de beelden na de match terug te bekijken.
Bij ons is de replay de papa van nummer zeven. Hij filmt vanop de uitschuifbare tribune, die opengaat wanneer ze zin heeft, met de helft van het scherm achter de paal. De video komt op zondag in de WhatsApp van de club, samen met de foto van het wedstrijdblad. Je ziet niet wie er valt. Je ziet de thermos heel goed.
Niemand bekijkt ze nog eens, hé. Ik heb er de tijd niet voor: de minibus, de boekhouding, de frituur-sponsor die zijn logo groter wil. Ik ben voorzitster, geen videocentrum.
Chantal, als ze de video hebben, wil ik het geluid. Een review zonder [jingle] is verspilling.
Ik ben niet jaloers. Ik denk gewoon aan die persoon, ergens, die die fase heeft teruggespoeld. Haar werk is af. Heeft er iemand het licht achter haar uitgedaan?
Ik moet nog naar de video van de papa van nummer zeven kijken, uit beleefdheid. En de sleutel terugbrengen.
Het klopt, we hebben het nagekeken: BasketNews.
