FIBA heeft Aurora voorgesteld, de officiële mascotte van het EuroBasket voor vrouwen 2027. Geïnspireerd op het noorderlicht. Ze draagt het motto van het toernooi, “Dare to Dream”. En overal waar ze passeert, laat ze lichtgevende, kleurrijke sporen achter. Lichtgevend. Een mascotte die haar eigen licht maakt. Ik vraag de conciërge al drie seizoenen om alle tl-lampen uit te doen, en nu heeft iemand de mascotte uitgevonden die ze niet nodig heeft.
Ik heb het in mijn hoofd opnieuw gedaan, aan de micro, op een zaterdag om half negen. Het donker. Of toch de helft ervan. De twee schijnwerpers van de fancy-fair gericht op de deur van de kleedkamer. De stilte van twee seconden. En dan: “Dames en heren, mesdames et messieurs, de officiële mascotte van het EuroBasket voor vrouwen… Aurora!” [jingle] Maak lawaai.
Wat er bij ons zou gebeurd zijn, weet ik. De neef van de voorzitter zou naar buiten komen in zijn dinosauruskostuum, dat niets met de club te maken heeft maar dat we toevallig hadden. Geen kleurrijke sporen. Een kleverig spoor op het parket, misschien. De geluidsinstallatie zou een mening hebben gehad.
Ze verschijnt voor het eerst tijdens de kwalificaties in november, op thuiswedstrijden in België, Finland, Litouwen en Zweden. Daarna staat ze volgende zomer centraal op het toernooi, van 16 tot 27 juni 2027, met Antwerpen als een van de vier gaststeden, naast Espoo, Vilnius en Stockholm. De 41e editie. Dat is een moment.
Ze staat voor zelfvertrouwen, solidariteit en de overtuiging dat iedereen een licht heeft dat het verdient om gedeeld te worden. Ik heb dat twee keer gelezen. Het is precies wat ik elke zaterdag tegen de conciërge zeg, alleen hoort hij “doe uit”.
Een mascotte heeft geen kolom op het blad. Ik noteer toch het uur van opkomst.
Een mascotte die zelf licht geeft, in België, in november. Ik zeg het maar. Maar als iemand in Antwerpen een man nodig heeft voor de stilte vóór de voornaam: ik heb om de andere zaterdag vrij.
Het klopt, we hebben het nagekeken: Basketball Belgium.







