Een kerel komt op de training van de Spurs aan, op blote voeten. Een rookie ziet hem en zegt dat hij niet wist dat je gewoon geen schoenen kon dragen. De kerel is Victor Wembanyama, en hij vertelde het aan 60 Minutes, op CBS. Ik hoor in dit verhaal een entree.
Ik doe hem opnieuw, versie zaterdagavond, half negen. Het donker, of toch de helft ervan, want de conciërge laat zijn neonlichten branden. De twee projectoren van de fancy-fair op de deur van de kleedkamer. „Dames en heren, mesdames et messieurs, dit is het moment. Hij komt zonder schoenen, hij komt zonder geluid…” Twee seconden stilte. „Victor!” [jingle] En wat hoor je dan? Niets. Dat is het probleem met blote voeten: geen gepiep van zolen. De hele basketshow draait op dat geluid, en hij haalt het weg.
Hij zegt dat hij zo veel mogelijk op blote voeten probeert te lopen. Hij zegt dat voeten een veel grotere rol spelen dan je denkt. Ik geloof hem. Maar achter de micro heb ik geluid nodig. Dus ik zou een baslijn leggen, heel zacht, ter vervanging van de zolen. De neef van de voorzitter zou voorstellen om op blote voeten in zijn dinosauruskostuum te komen, ik zou nee zeggen, de poten zijn dichtgenaaid.
Wat me vooral bijblijft, is de rookie. Eén zin, één ontdekking: ook dat is een moment, en ik zou het hebben aangekondigd.
Bij ons wil de conciërge sowieso propere zolen. Ik zeg het maar.
Het klopt, we hebben het nagekeken: RMC Sport.
